 |
 |
|
| می نویسم از دل خویش... |
 
من تو را سخاوتمندانه به كسی هديه می دهم كه از من عاشقتر باشد و از من برای تو مهربانتر... من تو را به كسی هديه می دهم كه صدای تو را از هزار فرسخراه دور در خشم... در مهربانی... در دلتنگی... در هزار همهمه دنيا يكه و تنها بشناسد... من تو را سخاوتمندانه به كسی هديه می دهم كه راز آفتابگردان و تمام سخاوت های عاشقانه اين گل معصوم را بداند ... و ترنم دل پذير هر آهنگ.... هر نجوای كوچك.... برايش يك خاطره مشترك باشد... او بايد از رنگين كمان چشمان تو تشخيص بدهد كه امروز هوای دلت آفتابيست يا آن دلی كه من برايش ميميرم سرد و بارانيست ... همان طور عاشق ..همان طور مبهوت ... آيا كسی پيدا خواهد شد از من عاشق تر و از من مهربانتر برای تو ؟ ... تو را سخاوتمندانه با دنيايی از حسرت خواهم بخشيد ... و او را كه از من عاشقتر است هزار بار خواهم بوسيد ...
|
|
+ نوشته شده در
شنبه نوزدهم اسفند 1385ساعت 12:12 توسط مریم |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
در کشور عشق هیچ کس رهبر نیست!!!!
|
